Złotooki: owady, które chronią Twój ogród przed mszycami
W świecie ogrodnictwa owady o których opowiem poniżej odgrywają bardzo ważną rolę. Nie każdy wie, ale te pozornie delikatne owady są naszymi sojusznikami w walce ze szkodnikami takimi jak np. mszyce. Bezpieczne dla ludzi i roślin, złotooki są naturalnym rozwiązaniem na problemy z przędziorkami, mszycami i innymi szkodnikami, które atakują nasze ogrody. Podpowiemy o tym jak wyglądają, żyją oraz co zwalczają złotooki i dlaczego warto zaprosić je do swojego ogrodu.
Jak wyglądają złotooki
Złotooki są łatwo rozpoznawalne dzięki swoim charakterystycznym cechom na każdym etapie życia. Jaja złotooka są wyjątkowe - wiszą na końcu cieniutkich nitek przypominających łodyżki, co jest strategią obronną przed drapieżnikami. Te maleńkie, białe jaja zazwyczaj można znaleźć na spodniej stronie liści, blisko kolonii szkodników. Larwy złotooka są bardzo aktywne i przypominają małe "aligatory". Ich ciało jest wydłużone, zwykle brązowe lub zielonkawe, zakończone parą szczypiec, które służą do chwytania i spożywania szkodników. Larwy dorastają do około 6-8mm. Dorosłe złotooki to delikatne, latające insekty z długimi czułkami i o zielonkawych, czasami żółtych skrzydłach, które w spoczynku składają jak daszek nad ciałem. Charakterystyczne są dla nich duże, złote oczy, od których pochodzi ich nazwa. Mierzą około 1-2 cm długości.
Cykl życia złotooka, od złożenia jaja do dorosłego osobnika, może trwać od 4 do 6 tygodni, w zależności od warunków środowiskowych takich jak temperatura i dostępność pokarmu. Dorosłe złotooki żyją przeważnie od kilku tygodni do kilku miesięcy.
Czy złotook jest groźny dla człowieka?
Złotooki są zupełnie nieszkodliwe dla ludzi. Ich obecność w ogrodzie wskazuje na zdrowy ekosystem i naturalną kontrolę populacji szkodników. W przeciwieństwie do wielu innych owadów, dorosłe złotooki nie są zainteresowane gryzieniem ludzi. Skupiają się głównie na spożywaniu nektaru, pyłku oraz na szkodnikach, jeśli są w fazie larwalnej.
Jakie szkodniki ogrodowe zwalcza złotook?
Larwy złotooka są żarłoczne i polują na szeroki zakres szkodników ogrodowych, w tym przędziorki, mszyce, wciornastki, mączliki i inne małe owady. Ich dieta pomaga utrzymać populacje szkodników na niskim poziomie, co jest bardzo korzystne dla naszego ogrodu. Dorosłe osobniki, w przeciwieństwie do larw, żywią się głównie nektarem, pyłkiem i spadzią, co również przyczynia się do zapylania roślin. Larwy są uważane za bardzo pożyteczne organizmy, ale najlepiej znane są ze zjadania mszyc. Według różnych źródeł zjadają do około 600 mszyc każda. Dorosłe złotooki potrzebują nektaru lub spadzi jako pokarmu przed złożeniem jaj. Dlatego nasadzenia w naszym ogrodzie powinny obejmować rośliny kwitnące, które będą wspomagać rozwój złotooków.
Złotooki po złożeniu jaja na szypułkach otaczają je oleistym płynem, który zawiera mieszankę kwasów tłuszczowych, estrów i aldehydów. Wg badań1 płyn ten chroni jaja przed różnymi drapieżnikami jak np. mrówki, chrząszcze czy roztocza. Płyn ten działa w sposób drażniący na drapieżniki. Niektóre składniki tego płynu są podobne do tych znalezionych w wydzielinach obronnych innych owadów (jak np. ester kwasu palmitynowego obecny w wydzielinie używanej przez niektóre osy do impregnacji gniazda). Interesujące jest odkrycie z badania, że larwy, po wyjściu z jaja wchłaniają płyn z łodygi. W ten sposób zdają się unikać zanieczyszczenia płynem, który może być dla nich również drażniący. Można sobie wyobrazić, że larwy same są niewrażliwe na płyn i ponownie wykorzystują nabyte substancje chemiczne do własnej obrony, być może wydalając je (lub niektóre z nich) przez powłokę. Inną możliwością jest to, że metabolizują chemikalia i wykorzystują je do celów odżywczych.
Zobacz jak larwa złotooka zjada mszyce
@rewildingsuburbia Have you ever seen the larva of a green lacewing sucking the life out an aphid or other soft bodied insects? No? Maybe they’re a little hard to spot in the garden as they camouflage themselves with corpses ? #insects #organicgardening #naturalpestcontrol ♬ Spooky, quiet, scary atmosphere piano songs - Skittlegirl Sound
Źródła i przypisy:
- Attygalle, Athula. “Chemical Egg Defense in a Green Lacewing (Ceraeochrysa Smithi.” Proceedings of The National Academy of Sciences (1996): n. pag. Print.