Kalijka w twoim ogrodzie - sekrety pielęgnacji i uprawy
Cantedeskia, popularnie nazywana kalijką lub kalią, jest rośliną ozdobną z rodziny obrazkowatych, naturalnie występującą na terenach afrykańskich mokradeł. W Polsce jest ona specjalnie hodowana w donicach i w ogrodach, wydając od 8 do 12 kwiatów podczas jednego roku uprawy. Pomimo dość dużych wymagań, cieszy się sporą popularnością wśród pasjonatów ogrodnictwa.
Charakterystyczną cechą kalii są mięsiste i szeroko strzałkowate liście, oraz kwiatostan złożony z dużej kolby otoczonej łódkowatą pochwą. Cantedeskia dorasta do 80cm wysokości, wydając białe, żółte, różowe, bądź fioletowe kwiaty. Występują również odmiany dwukolorowe. W warunkach domowych kalia kwitnie od grudnia do kwietnia, natomiast sadzona w gruncie – od czerwca.
| Cantedeskia (łac. Zantedeschia) | |
| Nazwa łacińska | Zantedeschia |
| Grupa roślin | Inne rośliny |
| Wysokość | 15-150cm |
| Stanowisko | Półcień |
| Wilgotność gleby | Gleba wilgotna |
| Podłoże | przepuszczalna, pruchnicza |
| Okres kwitnienia | VI, VII, VIII, IX |
| Sadzenie | luty-lipiec |
Odmiany cantedeskii
Spośród odmian najlepiej nadających się do uprawy, warto wymienić takie kalie, jak:
- Auckland – o niedużym wzroście i jaskraworóżowych kwiatach,
- Green Godess - biały kwiat z zielonym czubkiem,
- Pink Mist – kwiaty wybarwione na biało, doskonałe do uprawy w gruncie,
- Fire Glow – odmiana o przyjemnej, pomarańczowo – żółtej barwie.
Uprawa kalii
Kalia jest kwiatem mocno wymagającym. Ze względu na regularne okresy spoczynku i dość rygorystyczne wymagania temperaturowe, znacznie łatwiej uprawiać ją w doniczce, którą można dowolnie przenosić, dostosowując warunki otoczenia do potrzeb rośliny. Odpowiednio zadbana, zrekompensuje trudy hodowcy długim okresem kwitnienia, przepięknym wyglądem kwiatostanów, oraz delikatnym, przyjemnym zapachem.
Gleba
Cantedeskia wymaga gleby o pH obojętnym, lekkiej i przepuszczalnej. Preferuje podłoże bardzo wysokiej jakości, stale wilgotne, o umiarkowanym stopniu nawodnienia. Dla kalii najlepiej zastosować uniwersalną ziemię ogrodową dla roślin kwitnących. W okresie kwitnienia, prócz podlewania warto także spryskiwać jej liście. Po przekwitnięciu kalii, można ograniczyć ilość podawanej wody.
Nasłonecznienie
Kalia najlepiej czuje się na stanowisku jasnym, słonecznym i ciepłym, jednak nie narażonym na bezpośrednie promieniowanie. Jedynie kilka spośród jej odmian preferuje miejsca półcieniste. Roślina ta źle reaguje na zbyt wysokie temperatury i nadmiernie intensywne promienie słoneczne.
Nawożenie i cięcie
Cantedeskię należy nawozić w okresie wegetacyjnym, najlepiej raz w tygodniu. Do tego celu odpowiednie będą nawozy wieloskładnikowe, przeznaczone do roślin ozdobnych.
Kalia doskonale nadaje się jako kwiat cięty, przechowywany w wazonach, lub stosowany do bukietów. Po ścięciu i włożeniu do wody, bardzo długo utrzymuje świeżość i ładny wygląd.
Wymagania
Na przełomie kwietnia i maja – po przekwitnięciu – kalia hodowana w domu przechodzi w stan spoczynku. W tym czasie powinna być przechowywana w jasnym i chłodnym miejscu, przy zachowaniu oszczędnego podlewania. Po tym okresie, można ponownie przenieść ją na balkon lub do ogrodu. Zwiększając podaż wody, pobudzimy cantedeskię do ponownego kwitnienia.
Aby zapewnić regularny wzrost nowych kwiatostanów, niezbędne jest wprowadzenie rośliny w stan spoczynku, w odpowiednim do tego czasie. Kalia trzymana w domu szczególnie wiosną wymaga niskiej temperatury w granicach 13-16 stopni Celsjusza. W jesieni należy schować ją do chłodnego pomieszczenia, a po nowym roku – do miejsca o temperaturze pokojowej. Dzięki temu wraz z nastaniem wiosny ponownie będziemy mogli cieszyć się pięknymi kwiatami.
Choroby
Kalia może zachorować na groźną chorobę, jaką jest zgnilizna kłączy. Objawia się ona brunatnymi plamami na łodygach, kłączach i korzeniach. Podobnie jak w przypadku innych, grzybiczych lub wirusowych chorób kalii, również zgnilizna kłączy wymaga usunięcia i spalenia chorych roślin.
Rozmnażanie
Cantedeskia rozmnaża się przez podział kłączy. Po etapie spoczynku należy oczyścić je i oddzielić bulwkowate odrosty. Następnie w połowie września wsadzamy na płasko do ziemi po 2-4 sztuki kłączy z małymi odrostami.

